Benjamin Clementine

Benjamin Clementine, 7 Aralık 1988’de Londra’da dünyaya gelen; Britanyalı besteci, müzisyen ve oyuncu kimliğiyle tanınan bir sanatçıdır. Londra’da büyüyen Clementine, daha sonra Paris’e taşındığında bir süre çok zor bir dönem yaşar; barınma sorunlarıyla boğuştuğu bu süreç, onu hem hayata hem de müziğe bambaşka bir açıdan bakmaya zorlar. Sonrasında Londra’ya geri döndüğünde, müzikal çıkışını somut bir başarıya dönüştürür ve ilk albümü *At Least for Now*’u yayımlar. Bu albüm, 2015 yılında Mercury Ödülü’nü kazanarak kariyerinin dönüm noktalarından birini oluşturur. Fransız hükümeti ise Şubat 2019’da, sanat alanına katkıları nedeniyle Clementine’i Fransa’nın Sanatlar ve Edebiyat Nişanı’na bağlı bir şovalye unvanı ile onurlandırır. Clementine’in sanatına dair pek çok eleştirmen, onu kendi kuşağının büyük şarkı yazarlarından biri haline gelen isimlerden biri olarak tarif eder; aynı zamanda Londra’nın “gelecek sesi” olarak görülür. Öte yandan, müziğini tek bir türe yerleştirmekte zorlanan bir yaratıcı akışa sahip olduğu vurgulanır. Onun besteleri, hem gündelik hayatın gerçekleriyle yakından ilişkili, hem de şiirsel bir duyarlılığa yaslanan bir karakter taşır; bu anlatımın içinde isyanla sevginin, melankoliyle birlikte akması dikkat çeker. Clementine, daha sofistike bir söz yazarlığıyla sokak dilini, kimi zaman haykırışları ve şiirsel dizeleri aynı anda duyurabilen bir anlatı kurar; bir yandan kafiyeli mısralarla ilerlerken, diğer yandan düzyazı monologlar gibi akan bölümlere de yer verir. Sahnedeki tavrı da bu özgünlüğün uzantısıdır: çoğu zaman tamamen çıplak sayılabilecek bir sahne duruşuyla ve ayakları çıplak şekilde performans sergiler; giyimi ise tamamıyla siyah ya da koyu gri tonlarda, üzerinde uzun bir yün trench coat (uzun pelerinimsi pardösü formunda bir dış giysi) yer alacak şekilde dikkat çekicidir. Sanatçının hikâyesi aynı zamanda aile düzeni ve erken dönem koşullarıyla şekillenir. Clementine, beş çocuğun en küçüğü olarak, Londra’nın Edmonton bölgesinde büyür; sıkı bir Roman Katolik anlayışına sahip olan büyükannesiyle yaşadığı dönem özellikle belirleyicidir. Büyükannesi öldükten sonra ailesinin yanına geri dönüp ebeveynleriyle birlikte yaşamaya başlar. Aile, Clementine on bir yaşındayken bir piyano edinir ve o, imkân buldukça çalmaya başlar; ancak babası, oğlunun hukuk eğitimi almasını umut ettiği için, müzik aletleriyle zaman geçirmesine izin vermez. Clementine müzik notalarını okuyamasa da, birkaç ay içinde klasik bestecilerin çalışmalarını taklit etmeye başlar; bu süreçte Erik Satie ve Claude Debussy gibi isimlerin etkisi öne çıkar. Pop müziğe dair duyduğu sıkılganlık onu farklı bir yöne iter; Classic FM radyosunu dinlemeye başlar ve bu dinleme sürecinden beslenerek çalmaya devam eder. Ebeveynleri arasındaki boşanma gerçekleşene kadar, sonraki beş yıl boyunca daha temkinli bir biçimde müziğe yönelmeyi sürdürür. 16 yaşında okulu bırakan Clementine, ailesiyle yaşadığı bir anlaşmazlığın ardından Londra’nın Camden Town semtine savrulur; burada hem psikolojik hem de maddi güçlükler içinde kalır ve sokakta yaşamaya başlar. 19 yaşına geldiğinde Paris’e taşınır. Paris’te geçirdiği yıllarda sokaklarda uyuyarak hayatta kalmaya çalışır; Place de Clichy çevresinde sokakta çalmaya ve çeşitli mekânlarda performans vermeye odaklanır, barlarda ve otellerde müzik yapar. Zamanla Montmartre’da bir öğrenci yurdu/hostel benzeri bir yerde konaklama imkânı bulur; on kişilik, karyola sayısı fazla bir odada yer ayırtmak için €20 ödeyerek yaşam düzeni kurar. Ardından gelen üç yıl boyunca, eline geçen imkânlarla—yarım yamalak çalışan bir gitar ile edindiği ucuz bir klavyeyi kullanarak—şarkılar yazmayı ve bestelemeyi sürdürür. Bu dönemde Paris’in müzik çevrelerinde giderek daha görünür hale gelir ve yerel sahnede “kült” sayılabilecek bir figüre dönüşür. Clementine’in yolculuğu bir süre “vagabond” olarak devam eder; dört yılın ardından bir menajer/ajan tarafından keşfedilir. Keşfeden kişi, onu daha sonra Clementine’in bir süreliğine menajerliğini üstlenecek olan Matthieu Gazier ile tanıştırır. 2012 yılında, Festival de Cannes’ta sahne aldığı bir performans sırasında Fransa’dan Lionel Bensemoun ile tanışır; Bensemoun’un bir iş dünyası figürü, bir iş mogulü olarak konumu öne çıkar. İkili, Clementine’in müziğini kaydedip yayınlayabilmesi için birlikte “Behind” adlı bir plak/label kurar. Daha sonra Clementine’in adı Fransız basınında daha geniş kitlelere ulaşır; kendisi, “Francofolies” festivaline gönderme yapan “la révélation anglaise des Francos” ifadesiyle anılır—Türkçeye çevrildiğinde “Francofolies’in İngiliz sürprizi/keşfi” anlamına gelen bir tanımlama şeklinde geçer. Aralık 2012’de ise Fransa’da Rennes’te düzenlenen Rencontres Trans Musicales of Rennes etkinliğine davet edilir. Bu davet, onun büyük bir sahnede ilk kez performans sergilemesini sağlar; etkinlik kapsamında dört gece üst üste sahne alır. Son aşamada ise Clementine, Capitol, Virgin EMI ve Barclay arasında yapılan ortak bir müzik lisans sözleşmesi imzalayarak kariyerini daha kurumsal kanallara taşır. Bilinen film çalışmaları arasında *Dante’nin Elinden* yer alır.