Lav Diaz

Lavrente “Lav” Diaz, 30 Aralık 1958’de Columbio, Sultan Kudarat, Filipinler’de dünyaya geldi. Filipin bağımsız sinemasının öne çıkan isimleri arasında yer alan Diaz, aynı zamanda daha önce film eleştirmenliği yapmış bir sinemacı olarak bilinir. Yavaş sinema (slow cinema) anlayışının temel uygulayıcılarından biri sayılan Diaz; minimal anlatımın imkânlarını, uzun planlar ve sinematik formun sabrını merkeze alarak; toplumsal ve politik meseleleri tartışan, birbirinden farklı temaları uzun soluklu anlatılara taşıyan filmler üretir. Sinema faaliyetine 1990’ların sonlarından itibaren başlayan Diaz, Filipinler sınırları içinde ve özellikle festival çevrelerinde tanınsa da, ülke dışındaki geniş izleyici kitlesine daha güçlü biçimde ulaşması uzun süre festival rotasıyla sınırlı kalır. Diaz’ın uluslararası dikkati esas olarak, “Norte, the End of History” adlı filmin 2013 Cannes Film Festivali’nde Un Certain Regard bölümüne dâhil edilmesiyle belirginleşir. Bu aşamadan sonra gelen üç yeni film, eleştirmenler ve sinema çevreleri tarafından yoğun biçimde konuşulur; her biri ödül sezonlarında güçlü yankılar uyandırır. Bunlardan 2014 tarihli “From What Is Before”, 2014 Locarno Uluslararası Film Festivali’nde Golden Leopard’ı kazanırken aynı zamanda Asya Film Ödülleri’nde En İyi Yönetmen kategorisi için aday gösterilir. Diaz’ın sinematik dili, 2016’da “A Lullaby to the Sorrowful Mystery” ile bir kez daha uluslararası yarışma sahnesinde görünür; 66. Berlin Uluslararası Film Festivali’nde Golden Bear için yarışan film, Alfred Bauer Ödülü’nü de alır. Aynı yıl “The Woman Who Left” ile de festivallerde etkinliğini sürdüren Diaz, 73. Venedik Uluslararası Film Festivali’nde yarışan yapımla Golden Lion ödülünü kazanır. Filmografisinde “Makikiraan Po”nun da yer aldığı Diaz, kariyerinin farklı evrelerinde yavaşlığın ve sahici gözlemin peşinden giderek, uzun anlatılar aracılığıyla gündelik hayatın arka planına yerleşen sosyal gerilimleri ve tarihsel meseleleri sinema diliyle görünür kılan bir yönetmen olarak tanımlanır.