Mary Wenner

New York’un yukarı bölgelerinden gelen Mary Wenner, daha çocuk yaşlardan itibaren hikâyelerle iç içe büyüdü; çevresindeki anlatıcılar sayesinde sözcüklerin ve sahnelerin büyüsünü yakından gördü. Ekranla sahneyi aynı tutkuyla bir araya getiren bir oyuncu olarak, her anlatının içinde var olan insani özü derinden önemser; performansın da bu insanlığı görünür kılma gücüne inanır. Ona göre, iyi yazılmış bir hikâye ancak doğru niyetle ve samimi bir yorumla ışığa çıkarılabilir. Çocukluğu boyunca, kardeşlerinin kendisine anlattığı öyküleri sahneye taşır gibi canlandırır; böylece anlatının ritmini ve duygusunu bedeninde kurmayı erken öğrenirdi. Zamanla lisede tiyatroya yöneldi ve burada, yaptığı işin gerçekten doğru yerde olduğunu ilk kez bu kadar net hissetti. Shakespeare’e duyduğu sevgi, onun hem sözlere hem de karakterlerin katmanlarına yaklaşımını biçimlendirdi; karmaşık insan portrelerinin taşıdığı gerçeği ortaya çıkarmak, çalışmasının temel hedeflerinden biri oldu. Mary Wenner, işine doğruluk kattığında karakterlerin yalnızca canlandırılmakla kalmayacağını, aynı zamanda hikâyenin içindeki “insan”ın da öne çıkacağını düşünür. Bu yüzden geleceğe dair hayali, hakikati, iyiliği ve güzelliği birlikte görünür kılan anlatılar kurmak ve izleyiciyle arasında güçlü bir bağ kurabilen hikâyeler aktarmaktır.