Paolo Rossi

22 Haziran 1953’te Monfalcone’da (Friuli-Venezia Giulia, Gorizia) doğan Paolo Rossi, sanat hayatının ilk yıllarında farklı disiplinleri aynı merceğe alarak kendine özgü bir ifade dili kurdu. Kimya uzmanlığı alanında eğitimini tamamladıktan sonra çalışmalarını bambaşka bir yönle sahneye taşıdı; Milano’ya yerleşti ve 1978 yılında Dario Fo’nun “Histoire du Soldat” yapımında sahneye çıkarak ilk büyük çıkışını gerçekleştirdi. Tiyatrodaki bu başlangıç, Rossi’nin ilerleyen yıllarda hem metne hem ritme dayanan, oyunculukla düşünmeyi birlikte yürüten bir kariyer kurmasının da temelini oluşturdu. Bir süre “compagnia dell’Elfo” adlı sahne topluluğunun üyesi olarak çalışan Rossi, ardından eleştirmenlerden güçlü karşılık bulan sayısız tiyatro monoloğu ve sahne oyunu yazmaya başladı. Bu eserlerde, Commedia dell’arte’nin hareketli geleneğiyle Brecht’in mesafeli ve sorgulayıcı yaklaşımı ile Molière’nin mizah ve yapı disiplinini aynı potada buluşturması dikkat çekti. Rossi’nin bu çizgisi, Dario Fo’nun coşkulu anlatımı ile Lenny Bruce’un daha sarsıcı, isyankâr sahne tavrı arasında uzanan “İtalyan tarzında bir orta yol” olarak anıldı; böylece hem popüler bir ton yakalayıp hem de sahneyi düşündüren bir alana dönüştürdü. Rossi’nin çok yönlülüğü televizyona da uzandı; Giù la testa ve Il laureato gibi başarılı varyete programlarında görünür oldu. Sinemada ise 1986’dan itibaren oyunculuk tarafını geliştirerek kameranın karşısına geçti ve Dio ride gibi yapımlarla da bilinirliğini pekiştirdi. Bu alanlarda edindiği görünürlük, müzik kariyerinin önünü de açtı: 1990’ların başından itibaren birbiri ardına albümler yayımladı ve Enzo Jannacci, Emir Kusturica, Vinicio Capossela ile Modena City Ramblers gibi önemli sanatçı ve topluluklarla iş birlikleri yaptı. Müzikal kimliğini sahnede farklı platformlara taşıyan Rossi, Sanremo Müzik Festivali’ne de iki ayrı kez katıldı; 1994 ve 2007 yıllarında yarıştı. Tüm bu etkinliğin yanında yazarlık yönü de ödüllendirildi: 1996 yılında Leone Pompucci’nin komedi filmi “Camerieri”nin senaryosuyla ilgili çalışması için Silver Ribbon (Gümüş Kurdele) ödülünü kazandı. Böylece Rossi, tiyatro, televizyon, sinema ve müziği aynı potada harmanlayan, üretkenliğiyle dikkat çeken bir sanatçı profili çizdi.